در روزگاری که اندیشکده‌های غربی یکی پس از دیگری، سناریوهای خیالی برای آینده ایران طراحی می‌کنند، یک واقعیت روشن و غیرقابل‌انکار بار دیگر خود را تحمیل کرده است؛ آینده ایران نه در اتاق‌های فکر واشنگتن و لندن، بلکه در اراده جمعی ملت متحد ایران رقم می‌خورد .

دشمنی غرب با انقلاب اسلامی ایران، نه ریشه در یک اختلاف مقطعی سیاسی دارد و نه به یک دولت یا یک تصمیم خاص محدود می‌شود؛ مسئله اصلی غرب، «ایران قوی» است. ایرانی که مستقل می‌اندیشد، روی پای خود می‌ایستد، به نظام سلطه «نه» می‌گوید و حاضر نیست در زمین طراحی‌شده اتاق‌های فکر غربی بازی کند.

موسیقی دان ارمنی با تاکید بر لزوم وحدت کلمه و اتحاد اقشار و ادیان مختلف ایران، گفت: از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی که امام خمینی در بدو ورود به کشور در فرودگاه مهر آباد، رمز پیروزی انقلاب را وحدت کلمه اعلام کردند تاکنون، سمفونی وحدت و همنوایی ملت ایران و رهبری، خط مشی اصلی نظام بوده است.

در طول بیش از چهار دهه از عمر پربرکت انقلاب اسلامی، یک واقعیت راهبردی همواره خودنمایی کرده است؛ همبستگی مردم، همواره نقطه کور اتاق‌های فکر براندازی بوده است. هیچ تهدیدی، هرچند پیچیده، چندلایه و پرهزینه، نتوانسته از دیوار مستحکم وحدت و همبستگی ملی عبور کند.

برخلاف تصور رایج که فشارهای غرب علیه جمهوری اسلامی ایران را عمدتاً در حوزه‌های اقتصادی و سیاسی می‌داند، بررسی اسناد راهبردی و الگوهای رفتاری قدرت‌های غربی نشان می‌دهد که «وحدت ملی» نیز از اصلی‌ترین اهداف عملیات تضعیف و بی‌ثبات‌سازی ایران به شمار می‌رود. در این چارچوب، وحدت نه یک پیامد جانبی، بلکه خود «مسئله هدف» است؛ چرا که تجربه چهار دهه گذشته ثابت کرده است انسجام اجتماعی مهم‌ترین عامل خنثی‌سازی فشارهای خارجی بوده است.

امنیت پایدار در جمهوری اسلامی ایران بیش از آنکه محصول واکنش‌های مقطعی یا اقدامات تاکتیکی باشد، بر بنیانی راهبردی استوار است که سه مؤلفه کلیدی آن را شکل می‌دهد: دشمن‌شناسی دقیق، دوراندیشی در تصمیم‌سازی و انسجام ملی در سطح جامعه و حاکمیت. فقدان یا تضعیف هر یک از این اضلاع، کل منظومه امنیت ملی را در معرض فرسایش تدریجی قرار می‌دهد.

تقريباً در تمام روايت‌هاي رسمي از رخدادهاي سال‌هاي اخير، رسانه به‌عنوان يک عامل بيروني و تهديدکننده معرفي مي‌شود؛ رسانه‌هاي معاند، فضاي مجازي مسموم و جنگ شناختي دشمن واژه‌هايي هستند که به‌وفور تکرار مي‌شوند. اما تکرار يک گزاره، الزاماً به معناي حل مسئله نيست؛ گاهي فقط نشانه ناتواني ما در ديدن لايه‌هاي عميق‌تر آن است.

در روزگاری که جهان بیش از هر زمان دیگر گرفتار شکاف‌های فکری و فرهنگی است، ملت ایران همچنان از نعمتی بزرگ به نام «وحدت اجتماعی» برخوردار است؛ وحدتی که از دل فرهنگ، ایمان و تاریخ مشترک این سرزمین جوشیده و توانسته ایرانیان را در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز کنار هم نگاه دارد.

از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، رابطه جهان غرب با ایران وارد مرحله‌ای تازه شد؛ مرحله‌ای سرشار از سوء‌ظن، تقابل، و در بسیاری مواقع دشمنی آشکار. اما این دشمنی ریشه در کجا دارد