ملل پرس: در روزگاری که اتکا به توان داخلی و بومیسازیِ فناوریهایِ استراتژیک، محور اصلی جهش تولید است، برخی مفاخرِ این مرزوبوم با گره زدنِ «هنر اصیل» به «صنعت مدرن»، الگویی از جهادِ عملی را به نمایش گذاشتهاند.
پایگاه خبری ملل پرس؛ در نشستی ویژه با حضور استاد کمال شایگان، نقاش، چاپگرِ پیشرو و پیشکسوتِ صنایع خلاق، به واکاوی مسیر پرفراز و نشیبِ یکی از نخبگانِ این دیار پرداخته است
استاد شایگان؛ معمارِ پیوندِ سنت و مدرنیته
استاد کمال شایگان، شخصیتی است که در حافظهی هنری تبریز، بیش از آنکه یک هنرمندِ صرف باشد، یک «نوآورِ صنعتی» شناخته میشود. او با دو دهه تجربهی بیوقفه، نه تنها در نقاشی دیجیتال، بلکه در مهندسیِ دستگاههای پیشرفته چاپ، پیشگام بوده است. استاد شایگان در این نشست با تشریحِ «حماسهیِ خودباوریِ خویش»، روایت کرد که چگونه در دورانِ رویداد ملی «تبریز ۲۰۱۸»، با طراحی و ساختِ اختصاصیِ دستگاههای چاپِ مونتاژ، انحصارِ دانشِ فنیِ خارجی را شکست.
استاد کمال شایگان در این گفتوگو، با تکیه بر دو دهه تجربهی عملیاتی، فرآیند تبدیلِ ایدههای هنری به محصولات صنعتی را تشریح کرد. ایشان با اشاره به نقشِ رویداد بینالمللی «تبریز ۲۰۱۸» در شناسایی ظرفیتهای داخلی، اظهار داشت: «هنرِ اصیلِ این سرزمین زمانی به بلوغ میرسد که با زبانِ تکنولوژی و توانِ تولیدِ داخلی پیوند بخورد.»
استاد شایگان با تاکید بر اصل «خودباوری در تولید»، به طراحی و ساختِ اختصاصی دستگاههای چاپ هنری اشاره کرد و افزود: «تکیه بر دانش بومی در مواجهه با تحریمها و محدودیتها، مسیر موفقیت ما بود. تعاملات بینالمللی ما با شرکتهای معتبر جهانی، نه از سرِ نیاز، بلکه در جایگاهِ یک شریکِ تکنولوژیک صورت گرفت که نشاندهنده ظرفیتِ بالای نخبگانِ تبریزی در حوزهی صنعتِ هنر است.»
وی با اشاره به مراوداتِ بینالمللیِ خود، از رایزنیهایِ تخصصی با شرکتهای صاحبنامِ جهان سخن گفت؛ آنجا که توانِ علمیِ یک هنرمندِ ایرانی، تحسینِ کارشناسانِ خارجی را برانگیخت. استاد شایگان با تبیینِ این نکته که «ابزارِ تولید، بازویِ اجرایِ هنر است»، بر اهمیتِ استقلالِ فنی تأکید کرد و نشان داد که چگونه یک مجموعهیِ دانشبنیانِ بومی میتواند با ظرفیتِ تولیدِ بالا و کیفیتِ رقابتی، در ترازِ جهانی قد علم کند. او تجسمِ عینیِ این پیام است که هنرِ ایرانی، فراتر از بوم و قلممو، در پیچیدگیِ چرخدندههایِ صنعت نیز جاری است.
رینوتکس؛ میدانِ نخبگان
در ادامه استاد کمال شایگان، در این نشست ضمن تشریح دو دهه تلاشِ مستمر برای بومیسازیِ صنعتِ چاپ، بر این نکته تأکید ورزید که هنر، ابزاری برای تعالیِ صنعت است. ایشان با اشاره به حضور فعال خود در جشنوارههای «نوآوری و فناوری ربع رشیدی» (رینوتکس)، تصریح کردند که کسبِ عناوینِ برتر در ادوارِ مختلفِ این جشنواره، نه یک افتخارِ شخصی، بلکه گواهی بر توانمندیِ متخصصانِ بومی برای شکستنِ سدِ انحصارِ فناوریهای خارجی است.
استاد شایگان با اشاره به فرآیندِ طراحی و ساختِ اختصاصیِ دستگاههای چاپ و تولیداتِ فناورانهاش که در «رینوتکس» مورد تحسینِ داوران و متخصصانِ ملی قرار گرفت، اظهار داشت: «موفقیتهای ما در این جشنوارههای معتبر، نتیجهیِ پیوندِ میانِ ذوقِ هنری و مهندسیِ دقیق است. ما ثابت کردیم که با تکیه بر دانشِ داخلی و شناختِ صحیح از نیازِ بازار، میتوان محصولاتی تولید کرد که در کیفیت، سرآمد و در قیمت، رقابتی باشند.»
اقتصادِ هنر؛ مسیرِ بالندگی
در ادامه، سرکار خانم فتحالهی، کارشناسِ ارشدِ حوزهیِ توسعهیِ فرهنگی و رسانه، با تحلیلِ عملکردِ استاد شایگان، این مسیر را از منظرِ «مدیریتِ راهبردی» مورد واکاوی قرار داد. خانم فتحالهی تصریح کرد: «آنچه استاد شایگان رقم زدهاند، دقیقاً همان چیزی است که ما در نهادهای توسعهمحور به دنبال آن هستیم: تبدیلِ خلاقیتِ فردی به صنعتِ پایدار
وی بهعنوان کارشناسِ این نشست افزود: «استاد شایگان فراتر از جنبههایِ زیباشناختی، در حوزهیِ “مهندسیِ معکوسِ فرهنگی” عمل کردهاند. ایشان با بومیسازیِ فناوریِ چاپ، عملاً یک خلأِ صنعتی را در استان پر کردهاند. از منظرِ کارشناسی، الگویِ استاد شایگان نشان میدهد که برایِ پیشرفت، نباید منتظرِ وارداتِ تکنولوژی ماند؛ بلکه باید با اتکا به دانشِ فنیِ متخصصینِ داخلی، فناوری را در خدمتِ هویتِ ملی قرار داد.» وی تأکید کرد : این دستاوردها، نمونههایِ عینیِ «اقتصادِ هنر» هستند که میتوانند بهعنوان سرفصلهایِ آموزشی برای جوانانِ جویایِ کار در عرصهیِ صنایعِ خلاق مورد استفاده قرار گیرند.
کلام آخر؛ ملل پرس؛ بذرِ خودباوری
این نشست که نمادی از همافزاییِ تجربهیِ اساتید و نگاهِ تحلیلیِ کارشناسان بود، با این پیام روشن پایان یافت که آذربایجان، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمندِ تقویتِ همین پیوندهاست. روابط عمومی موسسه رسانه ای نهال امید، ضمن ارج نهادن به مجاهدتهایِ استاد شایگان و تحلیلهایِ دقیقِ سرکار خانم فتحالهی، بر عهدِ خود در ترویجِ فرهنگِ کار، تلاش و خودباوریِ ملی پای میفشارد.
ما معتقدیم که هر قدمی که در مسیرِ تولیدِ دانشبنیان برداشته میشود، نهالی است که در باغِ امیدِ این سرزمین ریشه دوانده و نویدبخشِ آیندهای درخشان برای میهن عزیزمان است.
گزارش از: حمیدرضا فضلی
- نویسنده : حمید رضا فضلی
