ملل پرس ـ سهیلا عباسپور: در نگاه اول، چیزی که جلب توجه میکند، موهای آراستهی جوگندمی، چهرهی خوشحال و لباسهای شیک و مرتب اوست. یک کت چهارخانهی شیک به تن دارد؛ ظاهرش بهاندازهی آثارش، آرام، بیادعا و دقیق است. بیهیاهو به سمتمان می آید، همانطور که سالهاست هنر او بیصدا در حافظهی شهر جا خوش کرده است.
داوود نیکنام، متولد ۱۳۴۷ از محلهی سرخاب تبریز، خوشنویسی با ۳۸ سال سابقه فعالیت حرفهای در خطوط نستعلیق، ثلث و نسخ است. آثار او بیش از چهرهاش شناخته شده و مردم خط او را در رسانه ملی و فضاهای شهری میشناسند.
آغاز مسیر هنری او به نوجوانی بازمیگردد، زمانی که امکانات چندانی وجود نداشت. خودش از آن دوران چنین یاد میکند: پدرم قالیباف بود و وضعیت مالی خوبی نداشتیم. پول توجیبیهایم را جمع میکردم و از بقالی محل مرکب و قلم میخریدم. همیشه احساس میکردم باید بنویسم؛ نیرویی مرا به نوشتن وا میداشت.
سال ۱۳۶۴نقطهی عطف زندگی هنری اوست؛ زمانی که در تبریز به محضر استاد زندهی یاد ابراهیم بختشکوهی راه پیدا میکند. بیستویک سال شاگردی در کنار این استاد، تنها به آموزش خوشنویسی ختم نشد؛
نیکنام از آن دوران بهعنوان مدرسهای اخلاقی یاد میکند: از استاد بختشکوهی اصول خوشنویسی را یاد گرفتم، اما مهمتر از آن، تحت تأثیر فضیلتهای اخلاقی او قرار گرفتم؛ پاکی، جوانمردی، اراده قوی، صداقت و خوشقولی.
پس از دریافت مدرک ممتاز از انجمن خوشنویسان ایران در سال ۱۳۶۹، تدریس را آغاز کرد و همچنان ادامه میدهد. او آموزش را بخشی از مسئولیت هنرمند میداند: در این سالها در آموزشگاهها، فرهنگسراها و کارگاهها تدریس کردهام و معتقدم با این کار، زکات هنر خودم را پرداخت میکنم. بخش عمدهای از فعالیت او به آثار مذهبی اختصاص دارد.
نیکنام تاکنون بیش از ۱۵۰ اثر به مناسبت ولادت و شهادت ائمه اطهار(ع) خلق کرده که بخش قابل توجهی از آنها به حضرت ولیعصر(عج) اختصاص دارد. از شاخصترین آثار او، کتیبه ضریح ششگوشه حضرت امام حسین(ع) است؛ کتیبهای به طول ۱۹متر و عرض ۵۰سانتیمتر، به خط ثلث و شامل فرازهایی از زیارت عاشورا، که به سفارش مردم نوشته شد و راهی کربلا شد. خوشنویسی کتیبههای ضریح حضرت زینب کبری(س) و حضرت رقیه(س) نیز از دیگر آثار ماندگار اوست.
داوود نیکنام در چهارمین دوره آیین تجلیل از «زندهنامان تبریز» که به همت سازمان فرهنگی هنری شهرداری تبریز برگزار شد، این برنامه را یکی از بهترین و تأثیرگذارترین اقدامات فرهنگی دانست و گفت: «این همایش فرصتی است برای ثبت و معرفی کسانی که برای شهرمان دلسوزانه و جانانه تلاش کردهاند. ما موظفیم زحمات این افراد را ثبت کنیم و آنها را به جوانها معرفی کنیم تا مسیرشان ادامه پیدا کند. او نقش شهرداری و سازمان فرهنگی هنری را در این مسیر مهم ارزیابی کرد: «وقتی چنین برنامههایی با نگاه درست برگزار میشود، هم به هنرمند انگیزه میدهد و هم باعث میشود نسل جوان با ریشههای فرهنگی شهرش آشنا شود؛ کاری که در نهایت موجب افتخار خودمان و معرفی درست فرهنگ کشورمان در سطح گستردهتر میشود.
و در پایان جواب های کوتاهش به سوالات کوتاهمان جالب توجه بود:
زندهنامان یعنی : تجلیل
تقدیر: درود
ماندگاری یا شهرت؟ ماندگاری
و احساس امروزش در مراسم زنده نامان: حس ارزش
- نویسنده : سهیلا عباسپور
