از واردات پزشک دوران پهلوی تا پزشکان جهادی کنونی
پزشکان جهادگر خالصانه و بدون منت غرق در خدمت بی منتی می شوند که چند دهه پیش مشابه همین افراد از خدمت به خلق سر باز زده و از کشور رفته بودند و نظام پهلوی نه برای جبران، که سرپوش گذاشتن چنین واقعیت تلخی مجبور به واردات پزشک از پاکستان و هند شد.
آه مردم دامن پهلوی را گرفت
ننه با آهی که از نهادش برمی خاست می گفت وقتی مریض می شدند باید خودشان را با جیپی که یکی از اهالی روستا داشت یا با الاغ به قره چمن می رساندند تا دکتر معاینه کند آن هم دکتری سیه چرده هندی که زبان روستایی ها را نمی فهمید و چند حبه دارو داخل پاکتی می ریخت و دست آدم می داد.
گره کور ربع پهلوی!
جامعه ایرانی امروزه در میان یک فشار معیشتی و یک جنگ شناختی گرفتار شده است و جریانی از رسانه های فارسی زبان این ذهنیت را القا میکنند که نظام جمهوری اسلامی توانایی حل مشکلات معیشتی و سامان دادن به مسائل مردم را ندارد و بدین ترتیب زمینه را برای شکل گیری نوعی نوستالژی تطهیر کننده نسبت به گذشته فراهم میکند. رسانه های فارسی زبان با کمک شبکه سایبری فعال در فضای مجازی دوران پهلوی را به بهشتی گمشده ای از رفاه، ارزانی و اقتدار تشبیه میکنند؛ اما از سوی دیگر وقتی با کارنامه مدعیان فعلی سلطنت مواجه میشویم انبوهی از تناقضات و پرسش هایی بی پاسخ در ذهنمان ایجاد میشود.
دلقک سیرک مونیخ!
تجمع اخیر سازمان منافقین و برخی هواداران رژیم پهلوی در مونیخ آلمان، بار دیگر پرده از همسویی جریانهایی برداشت که سالهاست در تقابل با اراده و منافع ملت ایران حرکت میکنند.
پهلوی نابودگر کشاورزی ایران
پیرمرد، هر صبح پیش از آنکه آفتاب کامل بالا بیاید، به زمینهای روبهرو خیره میشود؛ زمینهایی که دیگر مال او نیست، اما خاطرهاش هنوز در شیارهای خشکیدهشان نفس میکشد. میگوید: «اینجا روزی زندگی بود، نه فقط خاک.» دستهایش را باز میکند؛ دستهایی که عمری بذر پاشیدند، اما سهمشان از «اصلاحات» فقط بیکاری شد.
جان کودکی که پهلوی گرفت
زن از گرمای تن فرزندش در میان این برف و کولاک می سوخت و مرد از رنجی که زنش می کشید و دردی که فرزندش داشت. به دکتر که رسیدند حتی دکتر خارجی زبان مردم را هم نمی فهمید.
قدرتخواهی تا مرگِ ملت
اظهارات اخیر رضا ربع پهلوی، بار دیگر پرده از شکافی عمیق میان ادعاهای رسانهای اپوزیسیون خارجنشین و واقعیت شخصیتی و میدانی آنان برداشت؛ جایی که «قدرتطلبی» نهتنها از مردم جدا میشود، بلکه حیات و امنیت ملت ایران را نیز به ابزاری برای تحقق رؤیای سلطنت تبدیل میکند.
واردات پزشک، بحران سلامت و شکست نمایش پهلوی
اسناد رسمی وزارت بهداری در دهه ۱۳۴۰ و گزارشهای ثبتشده در سازمان برنامه و بودجه، پرده از بحرانی برمیدارند که محصول سوءمدیریت و نگاه وابسته رژیم پهلوی بود.
زنگزور و آرارات؛ تاریخ هشدار میدهد، ایران نباید دوباره زمین بدهد
واگذاری آرارات، یکی از سیاهترین لحظههای تاریخ معاصر ایران است؛ لحظهای که بدون شلیک حتی یک گلوله، بخشی از قدرت جغرافیایی کشور دودستی تقدیم شد. آرارات، نه صرفاً یک ارتفاع مرزی، بلکه گره راهبردی اتصال ایران به قفقاز و آناتولی بود. دولت رضاخان، در اسارت توهم «ثبات از مسیر عقبنشینی»، این نقطه حیاتی را قربانی سیاست رضایتسازی برای همسایگان و حامیان خارجی کرد.





































