زن در قاب سینمای پهلوی: ابزار، نه انسان
سینمای موسوم به «فارسی» در دهههای پایانی حکومت پهلوی، تصویری از زن ارائه میکرد که بیش از هر چیز ابزار فروش و تحریک بود، نه انسانِ صاحب هویت و هنرمند. این نگاه نه تحلیل امروز، بلکه اعتراف خود بازیگران زن آن دوران است؛ سخنانی که در مطبوعات رسمی رژیم پهلوی منتشر شد و امروز بهمثابه سندی آشکار، واقعیت تلخ سینمای فارسی را نشان میدهد.
پیوند نامبارک پهلوی و رجوی!
منتقدان ربع پهلوی؛ ارتباط یا همسویی مواضع تهمانده رژیم سابق با سازمان مجاهدین خلق را نشانهای از تقدم ملاحظات سیاسی شخصی بر حساسیتهای امنیتی و اجتماعی جامعه ایرانی ارزیابی میکنند.
پهلوی بدون روتوش!
رسانههای غربی به جای بازتاب حقیقت تاریخ، در تلاشند تا تصویر ایدهآلی از رژیمی غیرمردمی، دستنشانده و فاسد ارائه دهند که در خدمت منافع استکباری غرب قرار داشت.
مذاکرات ایران و آمریکا از منظر حقوق بینالملل
مذاکره نه نشانه ضعف است و نه تضمین پیروزی؛ بلکه ابزاری برای تأمین منافع ملی است، مشروط بر آنکه دقیق، هوشمندانه و مبتنی بر تضمینهای معتبر انجام شود.
دروازههای قفل شده تمدن!
برخلاف تصویری که در برخی روایتها از فرآیند «توسعه و تمدن» در دوره پهلوی ارائه میشود، دادههای آماری و اسناد رسمی همان مقطع، روایتی متفاوت از حقایق آن دوران دارند.
خیانت فراموشنشدنی رژیم پهلوی!
واگذاری بحرین در سالهای پایانی دهه ۱۳۴۰ را میتوان یکی از مناقشهبرانگیزترین تصمیمات سیاست خارجی در دوره پهلوی دوم دانست؛ تصمیمی که بهعنوان نمادی از خیانت رژیم پهلوی شناخته میشود.
نفرت ابدی آذربایجان از پهلوی
نفرت مردم آذربایجان به ویژه تبریزیها نسبت به رژیم پهلوی نه محصول یک رویداد منفرد، بلکه حاصل تلاقی حذف هویتی، اقتدار سیاسی، امنیتیسازی و تمرکزگرایی ساختاری بود.
خیانت؛ میراث فراریهاست
خیانت، پدیدهای مقطعی و وابسته به یک نام و یک نسل نیست؛ یک خط ممتد تاریخی است که هر جا پای «بیگانه» وسط آمده، مهر امضایش پای آن خورده است.
سفیدنمایی از دوران سیاه پهلوی
علی رضا قلی در کتاب جامعه شناسی نخبه کشی می نویسد: آغاز سلطنت پهلوی به چند اعتبار نقطه عطفی در تاریخ ایران است. از جهت سیاسی نهایت ذلت ایران را می رساند که برای اولین بار در برخورد با جامعه صنعتی غرب به چنان ضعفی دچار شده که شاهش را نیز بیگانه تحمیل می کند دیگر اینکه از نظر فرهنگی ایران شکل برنامه ریزی شده ای را برای قبول تجدد به جای «تمدن می پذیرد. سوم اینکه از نظر اقتصادی با برنامه ای مشخص جزو اقمار کشورهای صنعتی و تهیه کننده مواد خام و مصرف کننده کالای صنعتی در می آید که در نتیجه می بایستی الگوی مصرف ایران و ذائقه ایرانی تغییر کند.





































