به بهانه فرارسیدن سالروز صدور فرمان مشروطه؛ خانه مشروطه، میراثی که تاریخ قانونخواهی ایران را روایت میکند
رئیس هیئت عامل ایدرو خبر داد: آغاز عملیات اجرایی بازسازی پالایشگاه آسیب دیده پارس جنوبی
۱۵ درخت ۲۰ ساله در فردیس قطع شد؛ شهروندان خواستار شفافسازی شدند
در یکی از شبهای اخیر، ۱۵ اصله درخت بالغ با قدمتی حدود ۲۰ سال در محدوده بلوار شهید سلیمانی شهر فردیس قطع شدهاند؛ اتفاقی که واکنش و نگرانی ساکنان و کسبه اطراف را در پی داشته است.
«مِهر ایران»، شعری که مردم تبریز در حضور رهبر انقلاب خواندند
شعر «مِهر ایران» سرودهی مشترک سهیلا باقریان و فرزندش امیرحسین دوستزاده، از همکاران ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی، برای اجرای سرود دیدار مردم قهرمان و ولایتمدار تبریز با مقام معظم رهبری در سالروز قیام تاریخی ۲۹ بهمن تبریز انتخاب و توسط حوزه هنری استان تولید شد.
زنگزور و آرارات؛ تاریخ هشدار میدهد، ایران نباید دوباره زمین بدهد
واگذاری آرارات، یکی از سیاهترین لحظههای تاریخ معاصر ایران است؛ لحظهای که بدون شلیک حتی یک گلوله، بخشی از قدرت جغرافیایی کشور دودستی تقدیم شد. آرارات، نه صرفاً یک ارتفاع مرزی، بلکه گره راهبردی اتصال ایران به قفقاز و آناتولی بود. دولت رضاخان، در اسارت توهم «ثبات از مسیر عقبنشینی»، این نقطه حیاتی را قربانی سیاست رضایتسازی برای همسایگان و حامیان خارجی کرد.
نفرت ابدی آذربایجان از پهلوی
نفرت مردم آذربایجان به ویژه تبریزیها نسبت به رژیم پهلوی نه محصول یک رویداد منفرد، بلکه حاصل تلاقی حذف هویتی، اقتدار سیاسی، امنیتیسازی و تمرکزگرایی ساختاری بود.
چرا آمریکا به ایران نمیتواند حمله کند ؟
تحلیل اینکه چرا حمله نظامی آمریکا به ایران در شرایط فعلی بسیار دشوار و با پیامدهای سنگین همراه است، ابعاد مختلفی را در بر میگیرد که شامل توانمندیهای نظامی ایران، معادلات منطقهای و بینالمللی، و همچنین ملاحظات داخلی در ایالات متحده میشود.
وقتی خاک را بخشیدند
برخی نامها در تاریخ، فقط یک اسم نیستند؛ هشدارند. نام رضاخان، در حافظه ژئوپلیتیکی ایران، یادآور دورهای است که خاک، حاکمیت و عمق راهبردی کشور، نه در جنگ، بلکه با امضا واگذار شد.
پشتپرده ابتذال پهلوی
هر بار که نوستالژیسازانِ دوران پهلوی از «سینمای آزاد» و «هنرِ پیشرفته» آن روزگار سخن میگویند، یک سؤال ساده همه این بزککاریها را فرو میریزد: جایگاه زن در آن سینما کجا بود؟
واردات پزشک؛ ننگ پهلوی
هیچ نشانهای گویاتر از این نیست که یک حکومت، برای درمان مردمش دست نیاز به بیگانه دراز کند. واردات پزشک از هندوستان در دوران پهلوی تنها یک تصمیم اداری یا راهحل موقت نبود؛ این اقدام، سند عریان درماندگی یک رژیم وابسته و نماد تحقیر ملتی بود که توان تربیت پزشک داشت اما اجازه رشد به آن داده نمیشد.
اعتراف تلخ وزیر پهلوی
در میان روایتهای بزکشده از «دوران طلایی» پهلوی، برخی اظهارات مقامات ارشد آن دوره، تصویری متفاوت و واقعگرایانه از سطح معیشت مردم ایران ارائه میدهد؛ تصویری که با ادعاهای امروز جریانهای تطهیرکننده پهلوی فاصلهای معنادار دارد.




































