به بهانه فرارسیدن سالروز صدور فرمان مشروطه؛ خانه مشروطه، میراثی که تاریخ قانونخواهی ایران را روایت میکند
رئیس هیئت عامل ایدرو خبر داد: آغاز عملیات اجرایی بازسازی پالایشگاه آسیب دیده پارس جنوبی
وقتی شعر، خون و عشق را روایت می کند / تقدیر تبریز از شاعر دل جبهه ها
صبحِ روز بعد از عمليات والفجر 8، آسمان هنوز خاکستري و سنگين بود و زمين بوي خون و خاکِ سنگينِ نبرد ميداد. کنار اروند، جايي که آب و خاک با سرخِ خون عجين شده بود، جواناني خسته و بيصدا در سکوتي ابدي خوابيده بودند. نه فريادي بود، نه نالهاي، تنها آرامش بود آرامشي سهمگين!.
سایهبان محراب؛ روایت یک زندهنام
محراب، فقط محل نماز نیست؛ سنگر ایمان است. جایی که همیشه در تیررس کینه دشمنان دین و وحدت بوده و هست. تاریخ تبریز گواه است که اگر امروز نماز جمعه آرام برپا میشود، به برکت مردانی است که بینامونشان، جانشان را سایهبان محراب کردند.
بانویی که جنگ را پانسمان میکرد
هنوز هستند زنانی که نامشان در قاب عکسها نیست، اما رد دستانشان بر تاریخ مانده است؛ زنانی که نه با اسلحه، که با باند و گاز و دعا، مقابل دشمن ایستادند. چهارمین همایش زندهنامان تبریز، بهانهای است برای قدردانی از همین چهرههای بیادعا؛ و در این میان، الحاجیه زهرا حسینزاده، بانوی پرستار و جهادگر دفاع مقدس، نامی است که دلها را متوقف میکند.
مالک رحمتی؛ زندهنامی که جای خالیاش با هیچ عنوانی پر نمیشود
برخی مدیران میآیند و میروند، اما برخی دیگر در دل مردم ماندگار میشوند؛ نه بهخاطر جایگاه اداری، بلکه بهسبب نوع زیست، شیوه خدمت و صداقت در عمل. مالک رحمتی از همین جنس بود؛ مدیری که امروز از او بهعنوان «زندهنام تبریز» یاد میشود، چون نامش هنوز در ذهن و زبان مردم زنده است.
«غواصلار»؛ نوحهای که تبریز با آن نفس میکشد و مقاوم میماند
در روزگاری که بسیاری از نامها با گذر زمان کمرنگ میشوند، برخی صداها و واژهها هستند که در حافظه جمعی یک شهر حک میشوند؛ نه فقط بهعنوان یک اثر هنری، بلکه بهمثابه ستونهای هویت و همبستگی اجتماعی. حاج صمد قاسمپور از همین تبار است.
غواصلار زنده است؛ تبریز میزبان پاسداشت شعر و جهاد
تبریز، شهر قیام و بصیرت، بار دیگر میزبان آیینی خواهد بود که برای زنده نگهداشتن نام مردانی است که خود، چراغ راه این سرزمیناند. چهارمین همایش «زندهنامان تبریز» بهزودی برگزار میشود؛ همایشی برای تجلیل از آنان که در خط مقدم جهاد، چه با اسلحه و چه با کلمه، از ایران و انقلاب پاسداری کردهاند
زندهنامان تبریز؛ مدیری که با مردم زندگی کرد
زندهنامان، آنهايي هستند که حضورشان هنوز ملموس است؛ کساني که نامشان نه بر لوحها و تابلوها، بلکه در ذهن و دل جامعه زنده مانده است. در اين ميان، مالک رحمتي نمونهاي است که ميتواند تعريف واقعي مديريت را نشان دهد؛ مديري که پشت ميز و صندلي اداري ننشست، بلکه در دل ميدان و ميان مردم حضور داشت و نشان داد اعتماد مردم با شعار به دست نميآيد، بلکه با عمل، صداقت و پيگيري مستمر شکل ميگيرد.
وقتی دوربین، سلاح روایت میشود
چهارمین همایش «زندهنامان تبریز» بهزودی در این شهر برگزار میشود؛ همایشی که با هدف پاسداشت چهرههایی شکل گرفته است که بیآنکه نامشان در هیاهوی روزمرگی گم شود، ریشههای هویت، ایمان و مقاومت این سرزمین را زنده نگه داشتهاند.
زندهنام تبریز؛ جای خالی یک حضور انسانی
او امام جمعه بود، اما ردِ نبودنش را نه در محراب که در کوچهها و نگاههای مردم میتوان دید. آیتالله سید محمدعلی آلهاشم، روحانیای که برای بسیاری از تبریزیها بیش از یک مقام رسمی، نشانهای از همدلی و شنیدهشدن بود، با رفتنش خلأیی بهجا گذاشت که جنس آن نه اداری است و نه آیینی؛ خلأیی انسانی که شهر هنوز با آن کنار نیامده است.



































