رفراندوم خیابانی علیه پهلوی
تحولات ماههای اخیر نشان میدهد پروژه «آلترناتیوسازی» برای رضا پهلوی، وارد فاز نهایی و پرریسک خود شده است؛ فازی که در آن، وابستگی امنیتی به دشمن خارجی دیگر پنهان نمیشود، بلکه علنی و مطالبهمحور مطرح میگردد. درخواست برای حمله رژیم صهیونیستی به ایران، نه یک خطای محاسباتی، بلکه خروجی طبیعی یک سناریوی شکستخورده است که از ابتدا بر «فشار بیرونی» و «بیثباتسازی درونی» بنا شده بود.
وقتی خاک را بخشیدند
برخی نامها در تاریخ، فقط یک اسم نیستند؛ هشدارند. نام رضاخان، در حافظه ژئوپلیتیکی ایران، یادآور دورهای است که خاک، حاکمیت و عمق راهبردی کشور، نه در جنگ، بلکه با امضا واگذار شد.
واردات پزشک؛ ننگ پهلوی
هیچ نشانهای گویاتر از این نیست که یک حکومت، برای درمان مردمش دست نیاز به بیگانه دراز کند. واردات پزشک از هندوستان در دوران پهلوی تنها یک تصمیم اداری یا راهحل موقت نبود؛ این اقدام، سند عریان درماندگی یک رژیم وابسته و نماد تحقیر ملتی بود که توان تربیت پزشک داشت اما اجازه رشد به آن داده نمیشد.
اعتراف تلخ وزیر پهلوی
در میان روایتهای بزکشده از «دوران طلایی» پهلوی، برخی اظهارات مقامات ارشد آن دوره، تصویری متفاوت و واقعگرایانه از سطح معیشت مردم ایران ارائه میدهد؛ تصویری که با ادعاهای امروز جریانهای تطهیرکننده پهلوی فاصلهای معنادار دارد.






















