ملل پرس ـ سهیلا عباسپور : دکتر بهنام غفارزاده را پیش از آنکه با آمار جراحی ها بشناسند با نوع نگاهش به بیمار می شناسند؛ نگاهی که طبابت را فقط به اتاق عمل محدود نمی کند
او متولد ۱۳۵۲ در تبریز است و از سال ۱۳۸۶ وارد دنیای طبابت شد؛ همان سالی که تصمیم گرفت پزشکی برایش فقط یک شغل نباشد. از همان ابتدا، همزمان با آغاز کار حرفه‌ای، با همکاری بسیج جامعه پزشکی درمان رایگان بیماران را نیز شروع کرد.
خودش می‌گوید از دل یک خانواده کارمندی آمده؛ پدرش کارمند راه‌آهن بوده و زندگی‌ای که سختی را زود به او شناسانده است. شاید همین تجربه‌هاست که باعث شده امروز، در کنار بیمارستان‌های مجهز، در بیمارستان‌های صحرایی و مناطق محروم هم حضور داشته باشد.
نیمی از جراحی‌های او در بیمارستان‌های دولتی انجام شده و بخش زیادی از باقی آنها در شرایطی که نه ساعت کاری معنا داشته و نه امکانات کامل. رکوردش مربوط به یک بیمارستان صحرایی است؛ ۶۷عمل چشم در یک روز؛ از صبح زود تا نیمه‌شب، جایی که به گفته خودش «مکان و شرایط، اجازه توقف نمی‌داد.
اما آنچه دکتر غفارزاده روی آن تأکید دارد، تعداد عمل‌ها نیست؛ بلکه کرامت بیمار است خودش می گوید :
بیماری که رایگان عمل می‌شود نباید احساس کند با بیمار درجه یک فرق دارد. عزت نفس بیمار از هر چیزی مهم‌تر است.
در میان خاطراتش، داستان‌هایی هست که عدد و آمار در آنها رنگ می‌بازد؛ مثل پیرمرد ۱۰۵سالهای در سیستان و بلوچستان که بعد از عمل آب مروارید، دوباره بینایی‌اش را به دست آورد اما نوه‌اش را نمی‌شناخت.
فعالیت‌های او به انسان‌ها محدود نمانده است. نام دکتر غفارزاده در سالهای اخیر با جراحی چشم حیوانات نیز گره خورده؛ از اردک و سنجاب گرفته تا اسب و حتی خروس؛ جراحی‌ای که بازتاب جهانی داشت.
دکتر غفارزاده همچنین با انجمن حمایت از زندانیان همکاری دارد؛ ویزیت و عینک زندانیان را انجام می‌دهد و حتی در برای آزادی زندانیانی که فرزند معلول دارند خود شخصا اقدام می کند .
او امروز در چهارمین برنامه تجلیل زنده‌نامان تبریز حضور دارد و به عنوان زنده‌نام انتخاب شده است. با قدردانی از شهرداری تبریز و عوامل برگزارکننده می‌گوید:
اینکه از آدم‌ها در زمان حیات‌شان تقدیر شود، ارزشمند است. کسانی که برای اعتلای نام تبریز و آذربایجان تلاش کرده‌اند، نباید بعد از رفتن‌شان دیده شوند.
به باور او، زنده‌نام شدن پایان راه نیست: او می گوید:
این انتخاب، مسئولیت ما را بیشتر می‌کند. نگاه جامعه عوض می‌شود و باید مراقب‌تر از قبل زندگی کرد.
- نویسنده : سهیلا عباسپور
