برای نخستینبار در کشور؛ نمایشگاه «هنر و مهدویت» در تبریز برگزار شد/ حضور ۱۶ هنرمند با بیش از ۱۰۰ اثر معارفی
نمایشگاه کتاب و محصولات مهدویت با رویکردی نوین و برای اولینبار در سطح کشور در قالب پیوند هنر و آموزههای مهدوی، در استان آذربایجانشرقی برگزار شد.
پایان عصر طلایی اسکوچیچ؟
بعد از وداع ناگهانی دراگان اسکوچیچ از هدایت تیم تراکتور، نام محمد ربیعی به عنوان سرمربی این تیم شنیده میشود و در حالی که همه هواداران منتظر تکذیب آن بودند، ربیعی در قطر درحال دست دادن با بازیکنان بود.
تأمین ۶۷۰ تن خرما و میوه تنظیم بازار برای رمضان و نوروز در آذربایجان شرقی
مدیر تعاون روستایی آذربایجان شرقی اعلام کرد: با هدف تأمین پایدار کالاهای پرمصرف و ایجاد تعادل در بازار ایام پایانی سال و ماه مبارک رمضان، برنامهریزی و تأمین حدود ۶۷۰ تن میوه و خرمای تنظیم بازار در آذربایجان شرقی با محوریت تعاون روستایی وارد مرحله اجرایی شد.
«مِهر ایران»، شعری که مردم تبریز در حضور رهبر انقلاب خواندند
شعر «مِهر ایران» سرودهی مشترک سهیلا باقریان و فرزندش امیرحسین دوستزاده، از همکاران ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان شرقی، برای اجرای سرود دیدار مردم قهرمان و ولایتمدار تبریز با مقام معظم رهبری در سالروز قیام تاریخی ۲۹ بهمن تبریز انتخاب و توسط حوزه هنری استان تولید شد.
زنگزور و آرارات؛ تاریخ هشدار میدهد، ایران نباید دوباره زمین بدهد
واگذاری آرارات، یکی از سیاهترین لحظههای تاریخ معاصر ایران است؛ لحظهای که بدون شلیک حتی یک گلوله، بخشی از قدرت جغرافیایی کشور دودستی تقدیم شد. آرارات، نه صرفاً یک ارتفاع مرزی، بلکه گره راهبردی اتصال ایران به قفقاز و آناتولی بود. دولت رضاخان، در اسارت توهم «ثبات از مسیر عقبنشینی»، این نقطه حیاتی را قربانی سیاست رضایتسازی برای همسایگان و حامیان خارجی کرد.
نفرت ابدی آذربایجان از پهلوی
نفرت مردم آذربایجان به ویژه تبریزیها نسبت به رژیم پهلوی نه محصول یک رویداد منفرد، بلکه حاصل تلاقی حذف هویتی، اقتدار سیاسی، امنیتیسازی و تمرکزگرایی ساختاری بود.
وقتی خاک را بخشیدند
برخی نامها در تاریخ، فقط یک اسم نیستند؛ هشدارند. نام رضاخان، در حافظه ژئوپلیتیکی ایران، یادآور دورهای است که خاک، حاکمیت و عمق راهبردی کشور، نه در جنگ، بلکه با امضا واگذار شد.
پشتپرده ابتذال پهلوی
هر بار که نوستالژیسازانِ دوران پهلوی از «سینمای آزاد» و «هنرِ پیشرفته» آن روزگار سخن میگویند، یک سؤال ساده همه این بزککاریها را فرو میریزد: جایگاه زن در آن سینما کجا بود؟
واردات پزشک؛ ننگ پهلوی
هیچ نشانهای گویاتر از این نیست که یک حکومت، برای درمان مردمش دست نیاز به بیگانه دراز کند. واردات پزشک از هندوستان در دوران پهلوی تنها یک تصمیم اداری یا راهحل موقت نبود؛ این اقدام، سند عریان درماندگی یک رژیم وابسته و نماد تحقیر ملتی بود که توان تربیت پزشک داشت اما اجازه رشد به آن داده نمیشد.








































