به بهانه فرارسیدن سالروز صدور فرمان مشروطه؛ خانه مشروطه، میراثی که تاریخ قانونخواهی ایران را روایت میکند
چشمهایی که هرگز بسته نمیشود؛ قصه امنیت ایران
امنیت، همیشه با صدای آژیر و شلیک شناخته نمیشود. گاهی امنیت، حاصل بیداری چشمهایی است که هرگز بسته نمیشود؛ چشمهایی که در سکوت، شبهای این سرزمین را پاسداری میکنند تا مردم، آرامش را زندگی کنند. این قصه امنیت ایران است؛ قصه مجاهدانی گمنام که نامشان در رسانهها نیست، اما اثر حضورشان در جایجای کشور احساس میشود.
سکوتی که امنیت می آفریند ؛ سربازان بی نشان امام عصر (عج)
در هیاهوی خبرها، در ازدحام تحلیلها و در غوغای تهدیدهای آشکار و پنهان دشمن، امنیت این سرزمین هنوز هم بیادعا نفس میکشد؛ امنیتی که نه با فریاد، بلکه با سکوتی مؤمنانه و ایمانی مجاهدانه حفظ میشود. اینجاست که نامی آشنا اما چهرههایی ناپیدا، همچون سپری استوار در برابر طوفانها میایستند؛ سربازان گمنام امام زمان(ع).
در خط مقدم جنگ بیصدا؛ آنان که ایران را بیدار نگه داشتهاند
جنگها همیشه با صدای گلوله آغاز نمیشوند. گاهی نبرد، آرام و خزنده پیش میآید؛ بیسر و صدا، بینشان و بیاعلام رسمی. جنگ بیصدا همان میدانی است که امروز دشمن، تمام توان خود را برای فروپاشی درونی ایران اسلامی به آن آورده و درست در همین نقطه است که مردانی گمنام، اما بیدار، در خط مقدم ایستادهاند.
زندهنام تبریز؛ وقتی یک امام جمعه هنوز میان مردم است
تبریز، شهری که همیشه با نام ایمان، غیرت و پیشگامی شناخته شده است، این روزها دلتنگ است؛ دلتنگ مردی که نه فقط امام جمعهاش، بلکه امام تمام روزهای هفته اش بود.
امنیت بدون هیاهو
امنیت بدون هیاهو بر مبنای اصل پیشگیری و صیانت از حقوق بنیادین شهروندان شکل میگیرد؛ اصلی که اقتضا میکند تهدیدات امنیتی پیش از بروز آثار عینی در نظم عمومی، در سطوح اولیه شناسایی و مهار شوند.
گمنام؛ اما اثرگذار
«گمنام اما اثرگذار» عبارتی است که در توصیف ماهیت وزارت اطلاعات، بیش از آنکه یک شعار باشد، بیانگر یک دکترین عملیاتی و مفهومی است.
سربازانی بی نام و نشان، صبور و غریب
تبریزـ نه نامی دارند، نه نشانی حتی در میان خانه و خانواده،، جان بر کف هستند و گمنام، تنها نشان آن ها سربازی امام زمان(عج) است.
فضای مجازی؛ خاکریز اول دفاع از وحدت ملی
تحولات شتابان محیط رسانهای در دهه اخیر، ماهیت تهدیدات علیه جمهوری اسلامی ایران را بهطور بنیادین دگرگون کرده است. امروز، میدان اصلی تقابل، نه صرفاً عرصه سخت و میدانی، بلکه سطح ادراک، باور و هویت جمعی ملتهاست؛ میدانی که «فضای مجازی» به کانون و خاکریز اول آن تبدیل شده است.
آینده ایران را ملت متحد میسازد، نه اندیشکدههای غربی
در روزگاری که اندیشکدههای غربی یکی پس از دیگری، سناریوهای خیالی برای آینده ایران طراحی میکنند، یک واقعیت روشن و غیرقابلانکار بار دیگر خود را تحمیل کرده است؛ آینده ایران نه در اتاقهای فکر واشنگتن و لندن، بلکه در اراده جمعی ملت متحد ایران رقم میخورد .






































