زبان مادری، فراتر از یک ابزار ارتباطی، بخشی از هویت، فرهنگ و تاریخ هر انسان و ملت است
زبان مادری، فراتر از یک ابزار ارتباطی، بخشی از هویت، فرهنگ و تاریخ هر انسان و ملت است
دوم اسفند روز جهانی زبان مادری است .نامگذاری این روز در کنفرانس عمومی یونسکو در سال ۱۹۹۹ به منظور کمک به تنوع زبانی و فرهنگی انجام شده است تا آتش دشمنی و کینه مردم و حکومت را خاموش کند، مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز به دلیل اهمیت زیاد آن، سال ۲۰۰۸ را سال جهانی زبان‌ها اعلام کرد.

ملل پرس:نامگذاری این روز جهانی مرهون مبارزه‌ مردم بنگلادش برای دفاع از زبان مادری‌شان است، که در ایران نیز به این مناسبت مراسم مختلفی برگزار می‌شود.

ایران ما کشوری با تنوع گسترده زبانی که در سرتاسر این مرزو بوم بدان زبان سخن می‌گویند و گذران زندگی می‌کنند، حدود نیمی از زبان‌های دنیا در معرض نابودی قرار دارند. مرگ هر زبان به معنای از دست رفتن مجموعه‌ای از فرهنگ، تاریخ و آداب گروهی از ساکنان زمین است.

زبان مادری، فراتر از یک ابزار ارتباطی، بخشی از هویت، فرهنگ و تاریخ هر انسان و ملت است. این زبان، میراث ارزشمندی است که باید از آن محافظت شود. زبان مادری، حامل ارزش‌ها، باورها، سنت‌ها، ادبیات، هنر و علوم هر ملت است. این زبان، پیوندی محکم بین نسل‌های گذشته، حال و آینده ایجاد می‌کند و از فراموشی و از دست رفتن هویت ملی جلوگیری می‌کند. کودکی که زبان مادری خود را می‌داند، قادر است از تجربیات و دانش نسل‌های پیشین بهره ببرد و در انتقال آن‌ها به نسل‌های آینده نقش مهمی ایفا کند. 

از سویی دیگر زبان مادری یا زبان اول، نخستین زبانی است که کودک از طریق تعامل با محیط خانوادگی و اجتماعی خود به صورت طبیعی فرا می‌گیرد. این زبان نه تنها ابزار ارتباطی مهمی است، بلکه بخش جدایی‌ناپذیر از هویت، فرهنگ و تاریخ هر انسان و ملت محسوب می‌شود.

 باتوجه به اهمیت حیاتی زبان مادری در تربیت و رشد جنبه‌های مختلف کودک، لازم است از آن به عنوان یک منبع قدرت و ثروت بهره ببریم، نه مانعی برای یادگیری زبان‌های دیگر. زبان مادری، حق بنیادین هر انسان است و باید به عنوان یک حق انسانی محترم شمرده شود. 

یعنی نخستین زبانی که شخص توسط آن با جهان اطراف خود آشنا می‌شود .بر هیچ‌کسی پوشیده نیست. حق کودکان بر یادگیری زبان مادری از جمله حقوق اساسی و بنیادین آنهاست که در اسناد و کنوانسیون‌های بین‌المللی و قوانین ملی کشورها به رسمیت شناخته شده است. یادگیری زبان مادری برای رشد هویتی، فرهنگی و اجتماعی کودکان امریست ضروری. با این‌حال، در بسیاری از کشورها، به ویژه در جوامع چندزبانه و مهاجرپذیر، حقوق کودکان در یادگیری زبان مادری نادیده گرفته می‌شود. این مسئله می‌تواند به تبعیض فرهنگی و اجتماعی و مشکلات هویتی منجر شود

کودکانی که با زبان مادری خود تعامل دارند، می‌توانند جهان را از منظر زبانی خودشان بشناسند و این امر زمینه پیشرفت آنها را در جامعه فراهم می‌کند. تدریس به زبان مادری، رشد و اعتلای شخصیت کودک را تقویت می‌کند و هوش هیجانی او را ارتقا می‌بخشد. این زبان، عنصر خیال را که تا سن ۱۳ سالگی رشد می‌کند، بارور می‌سازد. خیال نیز پیشران دیگر استعدادهای کودک است و مقدمه پیشرفت‌های بعدی او در سنین کمال را فراهم می‌کند.

  • نویسنده : سعید ایریلوزادیان
  • منبع خبر : ملل پرس