تبریز، شهر قیام و بصیرت، بار دیگر میزبان آیینی خواهد بود که برای زنده نگه‌داشتن نام مردانی است که خود، چراغ راه این سرزمین‌اند. چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» به‌زودی برگزار می‌شود؛ همایشی برای تجلیل از آنان که در خط مقدم جهاد، چه با اسلحه و چه با کلمه، از ایران و انقلاب پاسداری کرده‌اند

کم‌تر می‌توان از نسلی سخن گفت که از نخستین گام‌های زندگی، آگاهانه به سایه‌ها سلام کرده باشد؛ نسلی که «گمنامی» برایش نه یک فضیلت تزئینی، بلکه ضرورتی ناگزیر در مسیر صیانت از امنیت ملی است.

زنده‌نامان، آن‌هايي هستند که حضورشان هنوز ملموس است؛ کساني که نامشان نه بر لوح‌ها و تابلوها، بلکه در ذهن و دل جامعه زنده مانده است. در اين ميان، مالک رحمتي نمونه‌اي است که مي‌تواند تعريف واقعي مديريت را نشان دهد؛ مديري که پشت ميز و صندلي اداري ننشست، بلکه در دل ميدان و ميان مردم حضور داشت و نشان داد اعتماد مردم با شعار به دست نمي‌آيد، بلکه با عمل، صداقت و پيگيري مستمر شکل مي‌گيرد.

چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» به‌زودی در این شهر برگزار می‌شود؛ همایشی که با هدف پاسداشت چهره‌هایی شکل گرفته است که بی‌آنکه نامشان در هیاهوی روزمرگی گم شود، ریشه‌های هویت، ایمان و مقاومت این سرزمین را زنده نگه داشته‌اند.

تبریز، شهری که تاریخش را با خون، ایمان و کلمه نوشته‌اند، در حافظه فرهنگی خود نام‌هایی دارد که بی‌هیاهو اما ماندگارند؛ نام‌هایی که اگر نبودند، بخشی از هویت امروز ما لنگ می‌زد. استاد صمد رحمانی از همان نام‌هاست؛ مردی که اگر داستان‌نویسی تبریز امروز زنده است، اگر نسل‌های تازه‌ای از نویسندگان این شهر جرئت روایت پیدا کرده‌اند، بی‌تردید مدیون او هستند.

در جنگ‌های کلاسیک، توپ و تانک تعیین‌کننده بودند؛ در جنگ‌های مدرن، روایت سلاح اصلی است. یکی از شناخته‌شده‌ترین الگوهای جنگ ترکیبی که در سال‌های اخیر علیه کشورهای مستقل به‌کار گرفته شده، فرایندی چندمرحله‌ای است که هدف نهایی آن نه صرفاً ایجاد ناامنی، بلکه تغییر ادراک عمومی نسبت به نهادهای امنیتی است.

هر بار که خبر کشف یک محموله سلاح، بازداشت یک تیم خرابکار یا خنثی‌سازی یک طرح تروریستی در داخل کشور منتشر می‌شود، این پرسش مطرح می‌گردد که آیا صرفِ «وقوع نفوذ» به معنای ضعف دستگاه اطلاعاتی است؟ در تحلیل حرفه‌ای امنیت ملی، پاسخ الزاماً منفی است. در دنیای امروز، امنیت یک وضعیت «صفر و صدی» نیست؛ بلکه صحنه یک نبرد دائمی و خاموش اطلاعاتی میان سرویس‌هاست.

چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» فرصتی ارزشمند برای بازخوانی چهره‌هایی است که اگرچه سال‌ها از حضور فیزیکی آنان می‌گذرد، اما اندیشه و منش‌شان همچنان در متن حیات اجتماعی و اقتصادی کشور جاری است. زنده‌یاد سید مصطفی عالی‌نسب از جمله این چهره‌هاست؛ اقتصاددانی برجسته و خیّری کم‌ادعا که سیاست اقتصادی را از اتاق‌های بسته تصمیم‌گیری به متن زندگی مردم آورد.

امنیت، همیشه با صدای آژیر و شلیک شناخته نمی‌شود. گاهی امنیت، حاصل بیداری چشم‌هایی است که هرگز بسته نمی‌شود؛ چشم‌هایی که در سکوت، شب‌های این سرزمین را پاسداری می‌کنند تا مردم، آرامش را زندگی کنند. این قصه امنیت ایران است؛ قصه مجاهدانی گمنام که نام‌شان در رسانه‌ها نیست، اما اثر حضورشان در جای‌جای کشور احساس می‌شود.