در دنیای امروز، امنیت دیگر تنها در مرزهای جغرافیایی خلاصه نمی‌شود. برای کشوری که در مسیر توسعه قدم برمی‌دارد، امنیت «اتمسفر» تنفس اقتصاد است. نقش سربازان گمنام امام زمان (عج) در صیانت از این آرامش، شباهت زیادی به زیرساخت‌های حیاتی دارد؛ دیده نمی‌شوند، اما تمام نبض جامعه به حضور آن‌ها وابسته است.

امنیت در ایران، یک واژه تزئینی در بیانیه‌ها نیست؛ یک واقعیت جاری در زیست روزمره مردم است. واقعیتی که نه محصول شانس است، نه نتیجه نسخه‌های وارداتی و نه دستاورد تصمیم‌های مقطعی. این امنیت، ثمره یک مسیر طولانی، پیچیده و پرهزینه است؛ مسیری که قهرمانانش نه دیده می‌شوند و نه نامشان بر زبان‌ها می‌افتد.

نبرد در لانه‌ی دشمن برای صیانت از آرامش در کویِ مردم؛ این معادله‌ی ساده و نانوشته‌ی گمنامی است. مجاهدتی که سکوت را برگزیده تا صدایِ نبضِ زندگی و چرخِ کار در شهر، بلندتر از همیشه به گوش برسد و ثبات، به هوایِ دائمیِ جامعه تبدیل شود.

تبریز دوباره در آستانه یک مکث تاریخی ایستاده است؛ مکثی برای به‌خاطر آوردن نام‌هایی که نه در قاب عکس‌ها، بلکه در جان این شهر زندگی می‌کنند. چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» قرار نیست فقط یاد گذشته را زنده کند؛ این همایش، تلاشی آگاهانه برای صیانت از حافظه فرهنگی تبریز است؛ حافظه‌ای که با ایمان، هنر و تعهد شکل گرفته و با فراموشی، به‌راحتی آسیب می‌بیند.

تبریز، شهری که قرن‌ها با شعر، اندیشه و هویت زیسته است، این‌بار به احترام فرهنگ می‌ایستد؛ برای قدردانی از نام‌هایی که در سکوت و مداومت، چراغ دانش و ادب این دیار را روشن نگاه داشته‌اند. چهارمین همایش «زنده‌نامان تبریز» فرصتی است برای دیدن و گفتن از سرمایه‌هایی که هنوز در میان ما هستند و فرهنگ این شهر با نفس آنان زنده است.

امنيت امروز کشور، ثمره تلاش‌هاي خاموش و بي‌ادعاي مرداني است که بي‌نام و نشان، اما با قلبي مملو از ايمان، اخلاص و مسئوليت‌پذيري، در خط مقدم حفاظت از ميهن ايستاده‌اند. سربازان گمنام امام زمان (عج) ستون‌هاي نامرئي امنيت ملي هستند.

صبحِ روز بعد از عمليات والفجر 8، آسمان هنوز خاکستري و سنگين بود و زمين بوي خون و خاکِ سنگينِ نبرد مي‌داد. کنار اروند، جايي که آب و خاک با سرخِ خون عجين شده بود، جواناني خسته و بي‌صدا در سکوتي ابدي خوابيده بودند. نه فريادي بود، نه ناله‌اي، تنها آرامش بود آرامشي سهمگين!.

کم‌تر نيرويي در کشور چنين نقش حياتي و هم‌زمان ناشناخته دارد. سربازان گمنام امام زمان نيروهاي وزارت اطلاعات ايران — در سايه عمل مي‌کنند. کاري که نه رسانه‌ها مي‌توانند ببينند و نه عموم مردم تصويري روشن از آن دارند. اما اثر آن‌ها بر امنيت ملي غيرقابل انکار است.

محراب، فقط محل نماز نیست؛ سنگر ایمان است. جایی که همیشه در تیررس کینه دشمنان دین و وحدت بوده و هست. تاریخ تبریز گواه است که اگر امروز نماز جمعه آرام برپا می‌شود، به برکت مردانی است که بی‌نام‌ونشان، جانشان را سایه‌بان محراب کردند.